Het cijfer kan verrassend zijn: bijna een kwart van de arbeidsconflicten over ziekteverlof draait om de berekening van overuren. Achter deze statistiek schuilen heel concrete, soms gespannen situaties, waarin de loonstrook het toneel wordt van een stille strijd tussen werknemer en werkgever.
Overuren en ziekteverlof: wat zegt de wet vandaag
De Arbeidswet laat geen ruimte voor interpretatie: alleen de daadwerkelijk gewerkte uren worden erkend als effectieve arbeidstijd. Wanneer een werknemer zich om gezondheidsredenen ziek meldt, worden er in deze periode geen overuren geteld. Deze regel is onverbiddelijk: de berekening van overuren gebeurt week per week, op basis van de 35 uur die de wet voorschrijft.
Ook interessant : Kan de heuptas als persoonlijk voorwerp in het vliegtuig worden beschouwd?
Met andere woorden, als een werknemer ziek is, worden de niet-gewerkte uren niet meegerekend om de drempel voor overuren te overschrijden, zelfs als het gebruikelijke ritme zou hebben toegestaan om deze grens te overschrijden. Het arbeidsrecht blijft op deze strikte lijn: ziekteverlof geeft geen recht op verhoogde uren, omdat het niet overeenkomt met een effectieve aanwezigheid in het bedrijf.
Dat gezegd hebbende, sommige overeenkomsten of collectieve arbeidsovereenkomsten kunnen gunstigere maatregelen bieden. Zo kan het voorkomen dat een overeenkomst bepaalt dat geheel of gedeeltelijk ziekteverlof wordt gelijkgesteld aan effectieve arbeidstijd, wat de wekelijkse berekening van overuren kan wijzigen. Echter, bij gebrek aan een dergelijke tekst, geldt de algemene regel, en volgt de salarisadministrateur de doctrine letterlijk.
Verder lezen : Ontdek waar en hoe dieren slapen tijdens hun verblijf bij de dierenarts
De berekening van de uren, week per week, blijft dus de kern van het systeem. De periode van ziekteverlof telt niet mee in de berekening van de drempel van 35 uur, behalve in gevallen die zijn voorzien door een collectieve overeenkomst. Voor salarisadministrateurs is het onderscheid geen administratief detail: het heeft directe invloed op het bedrag van de loonstroken, de rechten op verhogingen en kan zelfs leiden tot spanningen of geschillen.
Om de kwestie van de overuren tijdens ziekteverlof in detail te verkennen, wijdt de website Astuces Business een compleet artikel aan de kwestie. Het debat is niet alleen juridisch: het heeft concrete gevolgen voor het professionele leven en de vertrouwensrelatie tussen werkgever en werknemer.
Welke impact heeft dit op de berekening van vergoedingen en zwangerschapsverlof?
Sinds de aanneming van de wet van 22 april 2024 heeft Frankrijk de spelregels veranderd. De periodes van ziekteverlof worden voortaan gelijkgesteld aan effectieve arbeidstijd voor de berekening van het recht op betaalde vakantiedagen. Deze verandering markeert het einde van een lange juridische onzekerheid en brengt de Franse wetgeving dichter bij de Europese eisen. Voortaan blokkeert ziekteverlof, ongeacht of het een beroepsmatige oorsprong heeft of niet, de verwerving van betaalde vakantiedagen niet meer.
Wat betreft de dagvergoedingen, wordt de berekening gemaakt op basis van het brutoloon dat is ontvangen in de maanden voorafgaand aan het ziekteverlof. De overuren die daadwerkelijk zijn gemaakt tijdens deze periode worden in de berekening meegenomen. Het systeem houdt echter geen rekening met hypothetische verhoogde uren tijdens de afwezigheid, zelfs als de werknemer deze eerder regelmatig maakte. In de private sector hanteert de sociale zekerheid een wachttijd van drie dagen, tegenover één dag in de publieke sector. Gedurende deze periode wordt er geen vergoeding uitgekeerd, tenzij een collectieve overeenkomst betere voorwaarden biedt.
De logica is dezelfde voor zwangerschapsverlof: het verlof wordt beschouwd als gelijkgesteld aan tijd om betaalde vakantiedagen te verwerven. Salarisadministrateurs moeten hun praktijken dus aanpassen en nauwkeurig onderscheid maken tussen werkelijk gewerkte uren en gelijkgestelde periodes.
Voor meer duidelijkheid, hier zijn de belangrijkste gevolgen om te onthouden:
- Betaalde vakantiedagen blijven zich ophopen tijdens ziekteverlof.
- De dagvergoedingen zijn gebaseerd op de eerdere salarissen, inclusief de daadwerkelijk gemaakte overuren.
- De wachttijd blijft vastgesteld op drie dagen in de private sector, één dag in de publieke sector.
Recente beslissingen: hoe evolueren de rechten van werknemers tegenover de nieuwe jurisprudentie?
De Hoge Raad heeft onlangs een beslissende mijlpaal gesteld: het uitstellen van betaalde vakantiedagen wegens ziekteverlof steunt nu op een solide jurisprudentie, in overeenstemming met de richtlijn 2003/88/EG van de Europese Unie. De uitspraak van 10 september 2025 bevestigt deze vooruitgang. Als een werknemer zijn vakantiedagen niet kan opnemen vanwege ziekte, behoudt hij het recht daarop, mits hij zijn werkgever duidelijk informeert. Deze nieuwe samenhang tussen de Franse wetgeving en het Europese recht bevestigt de prioriteit die wordt gegeven aan het recht op effectieve rust.
Maar het debat stopt niet bij het uitstellen van vakantiedagen. De regels voor de berekening van overuren tijdens een afwezigheid krijgen nu bijzondere aandacht. Ziekteverlofdagen worden niet beschouwd als effectieve arbeidstijd om overuren te activeren, tenzij een collectieve overeenkomst anders bepaalt. De Hoge Raad benadrukt: alleen de daadwerkelijk gewerkte uren tellen mee om de wekelijkse drempel te bereiken. Deze herinnering beschermt de fragiele balans tussen de rechten van werknemers en de verplichtingen van werkgevers.
Wat betreft de fiscale kant blijft het plafond voor vrijstelling van overuren vastgesteld op 5.000 euro per jaar, met een uitzondering van 7.500 euro tijdens de sanitaire noodtoestand. Voor salarisadministrateurs is de uitdaging des te groter, omdat zij deze wettelijke en jurisprudentiële evoluties nauwlettend moeten volgen. Tussen verduidelijking over het uitstellen van vakantiedagen en het veiligstellen van de behandeling van verhoogde uren, is waakzaamheid vereist van alle betrokkenen in het sociale recht.
De regels veranderen, de loonstroken worden aangepast, maar één zekerheid blijft: elk uur telt, en de kleinste fout kan het begin zijn van een nieuw geschil. Het verhaal blijft zich ontwikkelen, tussen teksten, jurisprudenties en de realiteit op de werkvloer.